Baza wzorców EKG

Prawidłowy zapis EKG: załamek P przed każdym QRS, odstęp PQ 120–200 ms, częstość 60–100/min. Zobacz normę na żywym symulatorze EKG.

Bradykardia zatokowa: morfologia jak w rytmie zatokowym, częstość poniżej 60/min. Norma u sportowców, objawowa w chorobach węzła zatokowego.

Tachykardia zatokowa: prawidłowa morfologia P–QRS–T przy częstości powyżej 100/min. Odpowiedź fizjologiczna lub objaw choroby — zobacz zapis na symulatorze.

Migotanie przedsionków w EKG: brak załamków P, falista linia podstawowa, rytm komorowy „nieregularnie nieregularny”. Najczęstsza arytmia — ryzyko udaru.

Częstoskurcz komorowy: szerokokompleksowy częstoskurcz 150–200/min bez załamków P. Stan zagrożenia życia — zobacz charakterystyczny zapis na symulatorze EKG.

Blok AV I stopnia: wydłużony odstęp PQ powyżej 200 ms, każdy załamek P jest przewodzony do komór. Kryteria i przykład na symulatorze EKG.

Blok AV II stopnia typu Mobitz I: narastające wydłużenie PQ aż do wypadnięcia QRS. Klasyczne okresy Wenckebacha — zobacz na symulatorze EKG.

Blok AV III stopnia: całkowita dysocjacja — przedsionki i komory biją niezależnie. Wskazanie do stymulatora. Charakterystyczny zapis na symulatorze.

RBBB w EKG: szerokie QRS ≥120 ms, wzór rsR' („uszki królika”) w V1, szeroki załamek S w I i V6. Kryteria i przykład na symulatorze.

LBBB w EKG: szerokie QRS ≥120 ms, głębokie QS/rS w V1, szeroki monofazowy R w V6. Nowy LABB z bólem wieńcowym — pamiętaj o kryteriach Sgarbossy.

STEMI przedni: uniesienie odcinka ST w V1–V4 przy okluzji tętnicy LAD. Kryteria uniesienia ST, wzorzec na symulatorze EKG, pilna reperfuzja.

STEMI dolny: uniesienie ST w II, III i aVF — zwykle okluzja RCA. Pamiętaj o odprowadzeniach prawokomorowych i ostrożności z azotanami. Wzorzec na symulatorze.

STEMI boczny: uniesienie ST w I, aVL, V5–V6 przy okluzji tętnicy okalającej (LCx) lub gałęzi przekątnej. Często subtelny — zobacz wzorzec na symulatorze.

STEMI tylny: pozioma depresja ST w V1–V3 z wysokim R i dodatnim T to „lustrzane odbicie” uniesienia ST. Potwierdź w V7–V9. Wzorzec na symulatorze.

Zespół de Wintera: schodkowa depresja ST w punkcie J z wysokimi symetrycznymi T w V2–V6. Ekwiwalent STEMI — okluzja proksymalna LAD. Zobacz wzorzec.

Hiperostre (hyperacute) załamki T: szerokie, wysokie, symetryczne T w pierwszych minutach zawału, przed uniesieniem ST. Wczesny sygnał alarmowy — wzorzec na symulatorze.

Wellens typ A: dwufazowe załamki T (dodatnio-ujemne) w V2–V3. Krytyczne zwężenie proksymalnej LAD u pacjenta bez bólu. Próba wysiłkowa przeciwwskazana.

Wellens typ B: głębokie, symetryczne ujemnienia T w V2–V3. Groźniejszy wariant krytycznego zwężenia LAD. Rozpoznaj na symulatorze EKG.

NSTEMI: depresja ST lub ujemnienia T bez trwałego uniesienia ST, z dodatnimi tropininami. Depresja ST ≥0,5 mm w ≥2 odprowadzeniach — wzorzec na symulatorze.

Shark fin: gigantyczny załamek R zlewający się z uniesionym ST i T w jeden trójkąt — „pletwa rekina”. Masywna okluzja wieńcowa z ciężkim niedokrwieniem.